Yazmak Sevdası 1960
Duymuyor bu insanlar.
Görmüyor, körelmiş gözler.
Secdeye değmez alınlar,
Bir nefes, bir nefes Yarabbim.
Muhammed’im Önderim benim.
Sokaklar irinle leşle dolmuş,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta