Ellerimizi dizlerimize bağlamış bekliyoruz,
Moralimiz bozuk, karnımız burnumuzda.
Balık istifi bir memlekette pinekliyoruz,
Kafamızın tası portakal gibi sıkılmış,
Lastik gibi vicdanla, sünger gibi emekliyoruz.
Kimimiz ekmek, köfte, koltuk bekliyor,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta