Kurulu bir tuzak misali seni arıyorum şu şehrin sokaklarında…
Ne sokak lambasından bir haber, nede bir izin var kaldırımlarda…
Yar ben yine sana tutuşmuş, sana yanmışımda…
Ne durasım var ne sönesim, bu deli sevda başımda bekliyorum işte…
Boş tabut gibiyim , can çekişiyor uğruna ölesi duygularımla …
Titrek yürereğim bir bilinmeze gidiyorum peşimde korkularımla…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta