Yalnızlığımla baş başa dünya denilen hanede
Küle dönmüş aşk ateşim tütsün diye bekliyorum
Ben biterken usul usul duyduğum her bahanede
Yalanlarda benim gibi bitsin diye bekliyorum
Bir korku var biliyorum işittiğiniz sesimde
Sona doğru bir adım var verdiğim her nefesimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta