İbre keskin bıçak gibi dayanmış boynuma
Vaktinde pençelerinin izini geçirecek ruhuma
Ellerimle tutmak koca duvarları
Dişlerimi geçirmek erişemeyeceğim zırhlara
Söndürmek kalbimdeki o yankılanan tınıyı
İstiyorum yaşamın zuhurunda olmak
Ses olup yankılanmak
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta