Zamanı; bırakıp gittiğin anda dondurdum
Kulaklarımda bitmeyen hüzünler senfonisi
Kocaman şehirde, acılar sol mememin altında
Yalnızlığın öyküsünü yazıyorum
Gözlerim yollarda
Bekliyorum…
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Böylesi gitmelerde gidişlerin nedeninin bilinmesi ile bilinmemesi arasında hiç fark yoktur... Yeter ki şairine 'bekliyorum' dedirten umut ışığı sönmemiş olsun...
Kaleminize sağlık sayın Reşat Karabağ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta