Bir kıyamet oldun içimde sevgili kopacağın günü bekliyorum
Gözyaşlarım bulutlardan kopuyor toprakta kök salıyor
Dağlarım dağılmaya hazır volkanı içinde barındırıyor
Yüreğim öfkeyi kendi ateşiyle meçhule salıyor
Bir mahşer oldun içimde sevgili beni saracağın günü bekliyorum
Doruklarda bir kuşatmadır öyle usulca eksilen
Gönülde aşk meşalesidir yandı mı özlemle biriken
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta