Her şey gibi geçiciydin belki benim için. Anlayamadım içimdeki yangınları bir türlü.
Şu an yoksun, yangın büyüdü…
Korkuyorum!
Ya yangında sen de yanarsan, ya sen de kaybolursan.
Ya gel su dök yangınıma söndür hemen, ya da gel çıkar kendini kalbimden; kurtar kendini yangından…
Beklemekten çok sıkıldım artık! !
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta