İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
bekliyoruz,bazen ne olduğunu bilerek bazende neyi beklediğimizi bilmeyerek.ama çaresi yok umutla beklemekten başka.
Bekliyorum ama hiçbir söze umut bağlamadan, aldığım nefesi dışarı vermeden, ne olmayacağını bile bile bekliyorum, ne bekliyorsun diyorum kendime cevabını bilmiyorum, Hayatı sarmış yok umutlar, bir de sen söyle neden kalamadım öylece o koltukta...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta