Saat sabahın 7'si
Uzun zamandıe elime almadığım kalemimle başbaşayım yine...
Genç kız olmanın mutluluğu ve hüzünleri var içimde.
İnsanların gerçek yüzünü gördüğüm bir zamandayım,
Yani tam uçurumun ortasında...
Olduğun yerde durmak ya da yoluna devam etmek...
İçimde tuhaf ve anlam veremediğim binlerce düşünceyle boğuşuyorum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta