Şefkatin baş harfini bir iğne ucuyla dokundursaydınız tenime
Oluk oluk kan akardı
Damarlarım öyle açtı sevgiye
Yaşlar hazır beklerdi gözümde
Hasret canıma tak etmişti
Bekleyişteydi her hücrem, her zerrem
Gözlerim hiç olmadık yerlerde arar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta