Nasıl bir yol bu bitmeyen
bende ki söyle nasıl bir özlem
sabahı karşılarken
gece derinden
siyah mateme bürünmüş mavi yalnızlık
düşlerim ellenemez korlukta
nasıl bir bekleyiş bu bitmeyen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




umudun körüğü hiç sönmez
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta