Dağ başında kaybolan bir çocuktan farksızım. Korkularım güneşi köreltiyor durmaksızın. Çevremde anlam ifade etmeyen çehreler. Üst üste dizilmiş bina yığınları. Alttan seyre dalıyorum anlamsız bakışları. Dönüşü olmayan
dakikalarım yarınlarım. Yüzeysel izliyorum artık,farkLı olguları. Bir yün çuvalı gibi hareketsizim şimdi. Beynime kazılan umutsuzluk ve acı. Ölümcül debelenmelerimin tek timsali...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta