Sürgün yeri olmus hayat-ı seferimiz
İstesekte giyilmez o beyaz kefenimiz,
İsyan değil ya Rab duadır bu ettiğim,
Kader kalemimi kır yeterdir bu çektiğim.
Görünmez ettiklerim el bilmez vefa kıymet
Sabrın sonu selamet ama gel de sen sabret
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta