Hep beklemekle mi geçecek ömrüm?
Hep umut etmekle?
Bir gün de sevdiğim kadar sevilmeyecek miyim?
Bir gün hak edenin gönünde bitmeyecek miyim?
Yoruldum diyorum.
Gelme artık üstüme!
Lafta değil özde seveceklere açık yüreğimin kapıları,
Yeter tükendim!
Yeter bittim!
Hangi ağaca dayansam içi boş çıktı!
Bu muydu aşk dediğim!
Önceleri yıkılmazdım böyle kolay!
Ama artık nafile tutunamıyorum hayata.
Her yanım zehirli sarmaşık, zehirlerinden sakındıkça daha çok sarıyorlar etrafımı..
Zehirleniyorum…
Ne yapmalıyım, nerden başlamalıyım bilmiyorum.
Nefessizim artık boğuluyorum…
Her düşüşün bir çıkışı var mıdır?
Düştüğüm kuyudan beni tutup çıkartacak bir el var mıdır?
Bilmiyorum…
Bildiklerime bile yetmiyorum…
Yoruldum..
Ölüyorum…
İçimdeki deli kızı çok özlüyorum…
Anka Kusu 2009
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta