Annemle gece vakti kapıları bekledik,
Dışarıda bir fırtına ıslık çalıyor rüzgar.
Bu ne biçim dünya,ne kötüymüş kaderim,
Şu anda batan gemi değil, ondan daha beterim.
Annemin gözlerinden akıyordu inciler.
O inci ki süzülüp gidiyordu engine.
Düşünceli bedeni ruhu sarhoş duruyor,
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta