Annemle gece vakti kapıları bekledik,
Dışarıda bir fırtına ıslık çalıyor rüzgar.
Bu ne biçim dünya,ne kötüymüş kaderim,
Şu anda batan gemi değil, ondan daha beterim.
Annemin gözlerinden akıyordu inciler.
O inci ki süzülüp gidiyordu engine.
Düşünceli bedeni ruhu sarhoş duruyor,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta