Kollarımı kavuşturmuş, bekliyorum
Geceler ve gündüzler sıra sıra geçiyor yanımdan
Ben hep bekliyorum
Nasıl sinsice, ağır ağır girdiysen kalbime
Seni yine o şekilde söküyorum yerinden
Girişini hissetmemiştim bile ama
Çıkarmak canımı yakıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta