Bir şehrin tam orta yerinde ben,
İnsanlar etrafımda karınca gibi kaynıyorken,
Ve ben.. dünyanın uçsuz bucaksız bomboş,
Öbür yüzünde yapayalnız bir başıma,
Bir kule yaqtım gündüz gözüne,
Girdim gecenin karanlığında içine,
Pencerelerde,odalarda ve duvarlarında,
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




sizi okumak güzeldi üstad! yürekten kutlar güzel ve hos duygularda kal....
Ve ben kendi kendime yapayalnız,
Bu buz dağının içinde beklerim.
Artık şu kapı açılsın sonsuz'a diye.
.......biliyormusun biz Mutlu yaşamanın sırrını bilenlerden değiliz.Eğer öyle olsaydık bu mutsuz mısralar dökülmezdi kalemlerimizden... Mutlu olan bir insan bulup bunun sırrını ondan almamız lazım... ne dersin?
Şiir çok güzel olmuş...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta