Bir şehrin tam orta yerinde ben,
İnsanlar etrafımda karınca gibi kaynıyorken,
Ve ben.. dünyanın uçsuz bucaksız bomboş,
Öbür yüzünde yapayalnız bir başıma,
Bir kule yaqtım gündüz gözüne,
Girdim gecenin karanlığında içine,
Pencerelerde,odalarda ve duvarlarında,
West Indies,Kızıl Elma,İtaki,Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
Devamını Oku
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim




sizi okumak güzeldi üstad! yürekten kutlar güzel ve hos duygularda kal....
Ve ben kendi kendime yapayalnız,
Bu buz dağının içinde beklerim.
Artık şu kapı açılsın sonsuz'a diye.
.......biliyormusun biz Mutlu yaşamanın sırrını bilenlerden değiliz.Eğer öyle olsaydık bu mutsuz mısralar dökülmezdi kalemlerimizden... Mutlu olan bir insan bulup bunun sırrını ondan almamız lazım... ne dersin?
Şiir çok güzel olmuş...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta