Bekleyenin Defteri
Bir kapı önünde durmadım ben,
Kapının kendisi oldum.
Gelen olursa incinmesin diye
Eşiği bile yumuşattım.
Hüzün dedikleri
Benim için bir misafir odasıydı;
Geldi, oturdu, sustu.
Ben ona çay demlemedim
Ama kovmadım da.
Çöller gördüm,
Adını söylemeden yürüdüm.
Çünkü ad bazen yük olur,
Yol hafif ister.
Bir baba gibi bekledim,
Gözlerimle değil, kalbimle.
Gelmeyene sitem etmedim,
Gelecek olana acele ettirmedim.
Bir kadın gibi sevdim sonra;
Güzelliği değil,
Vaadi tuttum.
Zaman geçti,
Ben geçmedim.
Bilirim,
Bazı kavuşmalar
Ayrılığın içinde saklanır.
Ve bazı bekleyişler
Kavuşmaktan daha öğreticidir.
Ben seni beklerken
Kendimi kaybetmedim.
Aksine,
Beni ben yapan ne varsa
Sessizce yerine oturdu.
Eğer gelirsen
Sevinç olur.
Gelmezsen
Bu bekleyiş yine eksik sayılmaz.
Çünkü ben
Sonucu değil,
Yolu sevdim.
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 18:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!