9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Bulutlarla örülmüş simsiyah gökyüzünü,
Parıldayan yıldızlarla düşledim.
Her güneşin batışıyla,
Gün ardına düşer,
Gündelik koşuşturma içinde,
İnsan ömrü...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Elbette çıkacaktır güzel insanlar. Tebriler şiire. Sevgiler
Şu siyah gölge,
Ne zaman aydınlanacak,
Nerede ısıtacak yürekleri,
İnsanlar...
..................
Şiirlerinizdeki iyimserlik ve samimiyet yürekleri aydınlatacaktır, bilin...Kutlarım saygıyla...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta