9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Bulutlarla örülmüş simsiyah gökyüzünü,
Parıldayan yıldızlarla düşledim.
Her güneşin batışıyla,
Gün ardına düşer,
Gündelik koşuşturma içinde,
İnsan ömrü...
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Elbette çıkacaktır güzel insanlar. Tebriler şiire. Sevgiler
Şu siyah gölge,
Ne zaman aydınlanacak,
Nerede ısıtacak yürekleri,
İnsanlar...
..................
Şiirlerinizdeki iyimserlik ve samimiyet yürekleri aydınlatacaktır, bilin...Kutlarım saygıyla...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta