Dönüşün olmasa da bekleyeceğim gülüm,
Bir ömür sürse bile, ayrılık denen zulüm.
Her batan gün bağrıma, kor olup düşedursun,
Yanıp tükensem dahi, seni soracak külüm.
27 Şubat 1987 – Cuma / Ankara
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta