İnsanın ömrü beklemekle geçiyor doğrusu,
Nemrut’ta elinde bir şişe şarapla güneşin doğuşu,
Bodrum’da bir kadeh rakı ile güneşin batışı beklenir.
Denize olta atan adam bir balık yakalamayı,
Sokaktaki insan piyangodan zengin olmayı bekler durur.
İşe koşan adam ise durakta otobüsün gelmesini,
Sevgili ise akşam olmasını bekler tabi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta