Kınında pas tutmuş bir kılıç gibi. Hasretin koynunda kışladık bizde. Her saniye zordu katre i matem gibi.
Uykusuz geceleri bekledik bizde.
O kimdi neydi neyin nesiydi.
Kiminin özlemi kiminin sevgilisiydi.
Bekletmek onlara hep onur verdi.
Yosun tutmuş taşlar gibi bekledik bizde. Yetmez dediler çekilen onlarca çile.
Yetmez uğruna ölümü göze alsan bile. Ne söylesek boştu Yetinmeyi bilmeyene.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta