Ben her gece kapında bekledim umutsuzca.
Çaresiz gibi görünüyor sana yalvarıyordum.
Sense beni hiç umursamıyordun.
Gecenin karanlığında uçup gidiyordun başka ellere.
Ben hep ağlardım geceleri
Gündüzleri ise kendimi zor tutuyordum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Artık dönmem geri yokluğunda buldum seni demek de var şairin dediği gibi.Yüreğinize sağlık
Teşekkür ederim efendim;)
Bekleyişler hüzünlüdür yorar...
Tebrikler emeğinize sağlık...
Teşekkür ederim efendim;)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta