Umudum yerinde uykuya dalıyor akşamın gölgelerinde,
Karanlık basıyor yüreğimi dinen yağmurun ardından.
Toprağa düştüm dizlerim taşımıyor hayat yükünü,
Gözlerim kimsesizliğe sızlıyor yılların ardından.
Günler sensiz olsa ne olur ki günler olmuş kimsesiz,
Mutluluk bir gülümseme olmuş, geliyor bazen sessiz.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta