hayatın uzun yoLunda yürüyoruz hepimiz..
dönüyor bazımız, öLüyor kimimiz...
hiç düşündünüzmü asLında biz bu hayatta kimiz?
beLki bir kraL beLkide bir hiçiz..
varLık ve yokLuk arasında benLiğimiz...
ama her ne oLursa oLsun 'AŞK' doLudur içimiz..
hiç görmesekte, yaşamasakta her zaman hissederiz...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta