Sararmış yaprakların savrulup durduğu
Güneşi küstüren ayazın sessizliğinde
Asık suratlı insan gel-gitleri arasında
Nerelere uçtun sen gönül...
Sıradanlıkla aşınıyordu caddeler
Soğuk iç çekişleri sarmıştı gökyüzünü
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




İlk bölüm belli bir yörüngede, güzel başarılı ve dengeli. Ama ikinci bölüm doğrusu çok düşük kalmış, ilkine oranla. Neyin anlatıldığı belli değil. Başlıkla çalışma arasında da doğrusu pek bir bağ yok.
çok güzel
Sıradanlıkla aşınıyordu caddeler
Soğuk iç çekişleri sarmıştı gökyüzünü
Bir köşeye fırlatılmış,küflenmek üzereydiki
Özgürce kafesini aralayıp uçtu gönül...
(umarım özgürlüğün tadını en güzel şekilde yaşar gönül) tebrik ediyorum çok güzel yazılmış bir şiir sevgiyle saygıyla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta