Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
ümit ve hayal kirikligi arasinda güzel bir duygu yansimasi olmus yüreginize saglik.
merhabalar
günün şiiri meselesi çok tartışılıyor...kimi sıradan buluyor kimi beğeniyor...kimide isim popiler değilse eleştiriye tabi tutuyor..
beğeni ve beğenmemezlik olağan kimse alınmasın
ama...bazen isim popiler değilse bazılarına fırsatmı çıkıyor ne...hemen bombalıyoruz...
eminim herkeste günün şiiri olacak şiir vardır...
ve bu arkadaşları tanıma açısından
günde bir adet günün şiiri yerine...günde 5 adet aynı anda günün şiiri yapılıp...her şair arkadaşa fırsat verilebilir...BEĞİNİ YADA BEĞENMEMEKTEN DAHA ÖNEMLİ...HER ŞAİRİN HAKKI güne girmek...MUTLAKA VARDIR BİR ŞİİRİ ...GÜNE LAYIK...yönetim bunu ela alsın mümkünse...
Günün şiiri seçilmesi tuhaf.Gayet olağan bir şiir -
Günün Şiiri bölümünün formatı biraz daha örnek bir felsefede olmalı diye düşünüyorum.Ozaman her üyenini bir şiiri mutlaka yayınlansın günün şiiri olarak . -Biraz daha teşvik edici olabilmeli.-
Göksal Aktuğ
Sevgili Bülent Eraslan
Şiirinizi okudum,duygularımı paylaşmışsınınız.Antalyada Dr.Bülent Eraslan adlı bir meslektaşım vardı.Siz iseniz selamlarımı gönderirim.Dr.Bülent Kalaycı
Beklemeye değdi sonunda.Her gün bakıyorum acaba yeni bir şair , güzel bir şiir, ama olmuyor.
Acaba neden ? Bir gün bakarsınız limanda gemi yok.Ufka bakarsınız bir yazı hatırlatır maziyi.
!!!!! MARKO PAŞA !!!!!
Sevginin peşine düşülmez bence.Sevgi ansızın kapını çalar bir gün.Her defasında bu böyle olur.
ne hasta bekler sabahı
ne taze ölü mezarı
seni beklediğim kadar
çok güzeldi.. zeynep zuhal
bülent bey hayata sevgiyi aktarmış bir kilim dokur gibi sabretmiş yanlış yerde yeniden söküp yeniden denemiş yalnız kalmış bu sevgi beklentisinde ,tüm hisleri içinde yaşamış ve kilimartık bitmiş sevgi gelmiş sabra ne kadarda gereksinim var bülent bey dizelerde anlatmış açıkça teşekkürler ve başarılar
bülent bey hayata sevgiyi aktarmış bir kilim dokur gibi sabretmiş yanlış yerde yeniden söküp yeniden denemiş yalnız kalmış bu sevgi beklentisinde ,tüm hisleri içinde yaşamış ve kilimartık bitmiş sevgi gelmiş sabra ne kadarda gereksinim var bülent bey dizelerde anlatmış açıkça teşekkürler ve başarılar
heralde seçici kurul arkadaşlarımızın ruhhaliyetini anımsatmış olacakki, günün şiiri seçilmiş...sahiden, günün şiiri nasıl seçiliyor merak eder oldum şimdi...bence sistemin kendisi seçiyor gibime geldi...bu arada Duygu sahibi arkadaşımızı , eleştirildiğimiz sanılmasın...Bunlar güzel duygular.....Başarılar Bülent Bey.....
Bu şiir ile ilgili 41 tane yorum bulunmakta