Bir toz bulutu içindeyim sanki.
Bilemiyorum,
Dokunduğum kimin elleri,
Duyduğum kimin sesi.
Bilemiyorum, yaşadığım hayal mi,
Yoksa gerçeğin kendisi mi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tek kelimeyle muhteşemmmm tebrikler
toız pembe rüyalar içinde
uykunun her anında
güzellik dolmuş şiiire
kaleminize yüreğinize sağlık efendim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta