Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
umut hep yarındır... beklediğimiz...
Kelimelerle duyguların anlatımı kaleminizde güzellik bulmuş. Kutlarım. Selamlar...
beklenen beklemeye değerse kutsaldır,,tebrikkk
Evet zaman akıyor.Keşkeler, olsaydılar bitseydiler, ahlar fahlar derken zaman avuçlarımızdan akıp gidiveriyor.
Oyüzden nefes alabildiğimiz hergüne şükretmeli.görebildiğimiz hergüne...
Kısa ama bir o kadar anlatılanı çok, güzel bir beşlik olmuş.
Yazan parmaklar hiç durmasın.
Değerli arkadaşıma,
Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta