Beklemeyi Öğrenen Adam

:

Beklemeyi Öğrenen Adam

İsterdim
bazı şeyler eksilmeseydi içimizden,
insan sevdikçe çoğalsaydı mesela,
yokluk büyütmeseydi bu kadar kelimeleri.
Her buluşma ilkmiş gibi çarpsaydı kalbim,
adını her andığımda
yeniden başlasaydı içimde telaş…
Ama bazı bekleyişler var ki
ne gelir, ne geçer,
insanı sadece tüketir.

Önce gelmeni bekledim,
gelmedin.
Sonra bu halin geçmesini istedim,
geçmedi.
En sonunda kendime
“alışırım” dedim.
İnsan en çok da kendine yalan söylerken
yoruluyormuş meğer.

Hayatıma
olmayacak insanları soktum,
sırf yokluğun biraz azalsın diye.
Adlarını ezberlemedim,
yüzlerini aklımda tutmadım.
Onlar varken bile
geceleri gizli gizli
seni unutabilmek için dua ettim.
İnsanın en çok sevdiği şeyin yokluğuna
alışmak için bu kadar çırpınması
sence de tuhaf değil mi?

Mutlu eden,
nefes aldığını hatırlatan birinin
eksikliğine insan
neden alışmak ister?
İşte bunu yaşayan bilir,
anlatılmaz.

Gökyüzüne küsmüş bir kuş için
uçmak sadece düşmektir.
Ben de öyleydim.
İsterdim ki
kitaplardaki gibi sevelim,
masallardaki gibi bitsin hikâyemiz.
Ama benim payıma
hep yarım cümleler,
tamamlanmamış umutlar düştü.

Kendi hikâyemin
kahramanı olamadım hiçbir zaman.
Hep kenardan seven,
sessizce bekleyen,
en çok hak edip
en az alan oldum.
Onun hayatı bir film olsaydı
ben jenerikte adı bile okunmayan
bir adam olurdum.
Geçip giden ama iz bırakanlardan.

Çok sevdim onu…
Öyle herkesin ulaşamayacağı bir yere
sakladım ki içimde,
kimse yerini bile bilemedi.
Birini bu kadar derine koyunca
çıkarırken insan
parça parça kopuyor kendinden.
Acı dediğin
tam da böyle bir şey işte.

Kalsaydı içimde,
nereye gitse orada olurdum.
Yanında susmaya bile razıydım.
Ben onunla ölmeyi göze almışken
o bensiz yaşamayı seçti.
Önce zaman girdi aramıza,
sonra birkaç “iyiyim” cümlesi,
birkaç doğum günü mesajı…
En sonunda yeni isimler.

O gitti
ve ben onsuz devam etmeyi
hiç beceremedim.

Bir zamanlar
yalınayak koştuğum yolları
şimdi ayakkabıyla bile yürüyemiyorum.
Heves dediğin şey
insandan bir kere gidince
geri gelmiyor.
O yüzden bana
“neden kimseye güvenmiyorsun”
diye sorma.

Ben en derin yarayı
en çok güvendiğim yerden aldım.

Senden aldım senden