Her zaman sessiz akşamlar
her zaman da sessizliklikte yalnızlik yaşanırdı. belki bir umut ister yürek belki bir ışık beklemekte ama biliyoruz ki sen gitmelere gitmiştin. çabalarım hep boşuna karanlıkta güneş aranmaz ki delice seviyorun dur belki bundandır vazgeçmeyi bilmeyişim. ağıtlar yaktım zılgıtlar yüreğimi deşti ama sen gitmeleri seçmiştin.ne diye sessiz kalıyorsun ey yar bir sözün mü de yok bu yaralı gönle. Ömrüm den ömür gıtti seni beklemekten ama güzel gözlüm bir ömrüm daha olsa yemin ederım onu seni beklemekle geçiririm....
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta