Beklemek, beklemek ve yine beklemek...
Zaman şaşırırda feleğini çarkı yavaşlar durur
Günler ay olur, aylar yıl olur, yıllar asır olur.
Yaşanası hayatlar gün hükmünde beklerken...
Böylesi bir zalimi nasıl yener biterken
Ziyan olur, masal olur, yalan olur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta