......................................................................Küçük Kızım İklim Şiir'e
Sonu yok hecelerin, yinelenen bir kalem hışırtısıyla,
Soluklanmaya başlıyor sabah.
Tüm ürpertileri söküp alıyor gün alacası
Kalemse kekeme artık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beklemek bir kuru ağacın gölgesinde
Sararmak günden güne
Adsız sevgileri konduruvermek bekleyişlere
Sonsuzluğun can çekişmelerinde
Beklemek
Hiç kolay olmamalı...
imgelemeler.....bu tarz.... tanıdık nağmeler....sevdim kelimelerinizin dökülüşünü
Hamurun da sevgi olan tüm yalnızlıkları kucaklayacağım
Kolay mı;
Bir bakire sevgi?
Kolay mı beklemek?
Bekliyorum
Çok güzel anlatımlar, doğumu beklemek bilinmezliğe uzanım.
Kutlarım,
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta