Kimsesiz tren garı, zaman geç.
O gün daha bir soğuk oturaklar.
Hiç kimsenin geçmediği raylarda,
Beklemek çok zor…
Bu ilk değil biliyorum
Ve ilk defa donmuyor ellerim
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta