Bekleme Salonu

• 

  Tuna Kafkas

  Aynı yere varmadık diye
  Aynı yerden geçmedik sanma.
  
  fena olmamış diyelim, adına bir türlü karar kılınamamış olan sevgili kardeşim :)
  
  peki,
  
  .
  ...
  .
  şimdi şizoid bir ayrılıkta,
  kestim senden adım adım
  uzaklaşan ayaklarımı,
  sana bir daha gelememek için,
  sonra; yeniden diktim…,
  sana yeniden,
  mecburen ve ızdırar içinde koşmak için,
  ve sürüklendim yollarında…;
  
  yeniden kestim/yeniden diktim
  senden kaç kez gittim,
  ve sana kaç kez vardım/
  unuttum;
  bir mürdümün içindeki kurt gibi
  mayhoş kalbimle…,
  
  kabul et dostum sen de,
  beceriksiziz ikimizde bu bahsinde bahrin,
  keza karşılaşırız kuytumuzda bile/bile,
  hep çıkıştaki o ışığa bir adım kala...,
  karanlık korkulu bir tünelin,
  kendi sıkışık karanlığına aşık olması gibi,
  küskünüz aydınlığa ve,
  biz ikimiz siy/ah seviyoruz...,
  
  beyaz bir kağıtsa elbet,
  bir müsveddeye dönüşebilir
  ve kalbimin en ücrasının,
  sağlanabilir teması kalbinle;
  ki kağıdın üstüne boşalmış mürekkep,
  ölü suskunluklar saçabilir pekala,
  beyaz kırışık kağıda...,
  
  ve mayası ikiz tabiatlı keklikle güvercin,
  hem bozkır, hem harman yeri kokar…,
  \iyigeliyorgönülyarasınadenizdenesenrüzgâr\
  
  kanatları birbirine dikili,
  ha keklik/güvercin, ha turna/martı,
  atmaca olamadıktan sonra,
  ne ayrılık türküsü söyleyebilir,
  ne de uçuşur göğe sarmaş/dolaş…,
  ve \iyigelmiyordurgunluğumapiyanonuntuşları\
  
  gökte bir bulut ağlar turnasına,
  çöplükte muhabbet kırıntısı
  can çekişir martıya,
  kan kaybediyorum kanadımdan
  ve hızlıca düşüyorum,
  düşerken bile uçmayı düşlüyorum,
  ve \budefaölümdenkorkmuyorum\
  ah;
  .
  ...
  .

  Devamını Göster

  • 0
  • 0

  Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)