Vakitler düğümsüz oltalarda avlanırken kendine geldiği gibi, giden düşüncesiz zaman avcılarının tuzağına düşmemeyi öğrenmişti.
Bilinenler tarihin akışına bırakılmış, ya şans adı verilmiş yada kader.
Unutmanın adını ihanet koymuşlar...
Ne bilsin kendi adını bilmeyenler unutmanın ihanet olmayacak kadar asil bir yaşam tarzı olduğunu adından
Kaldırım taşlarının renginde gizlenmiş hayatın sırlarını
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta