Gün doğmadan parkta dolaştırırken,
Kanadı kırık bir kuş gördüm.
Alıp tutmak, yarasını sarmak istedim,
Yaklaşınca, çamurlu bir suya sekti aniden,
Yanından onlarca insan geçti, yüzünü çevirdi,
Yarası çok acı veriyor mu diye sormadan.
Ne oldu insanlığımıza,kalmadı mı hiç merhamet,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta