,bir kıraathane önündeyim,çay içiyorum. İçerde dayılar iskambil oynuyor. 5 numaralı otobüs geçti az önce tam önümden. Bir kimlik kaybolmuş camda asılı. Yürüyüp geçen görmüyor. Durup oturan bakmıyor. Sahibini beklemek boşuna. Çoktan yenisini çıkarmıştır. Cama baktı bir adam kimliğin sahibini tanıyormuş gibi ama sadece saçını düzeltip gitti . Camii var karşımda,ezan okunmuyor. Önünde bir taksi,kesin cemaati bekliyor. Yıkık harabe bir ev,çatısı yok,bahçesi var. Çocuklar oynamıyor. Çayım bitti yanına kontes olan sigaramda. Anlattığım her şey yaşandı ama sen gelmedin.
,geleceksen eğer haberin olsun 10 numaralı otobüste geçiyor önümden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta