hüzünle gözyaşı birleşip bahçesinde portakal ağaçlarının çiçek açtığı yemyeşil bir çiftlik kurmasına ramak kala,yüzünde bir fotoğraftan daha fazlası belirdiğinde,yaşanmışlık yaşanın önüne geçtiğinde,hiçleri toplayıp keşkelerle yüzüne sürdüğünde,en sevdiğin saç rengi değişmeye başladığında,demlenmiş gözyaşlarınla okkalı bir sevda pişirdiğinde,bankların,ağaçların,ikinci el bir kanepenin üzerinde adımın yanında adını gördüğünde,bir okul çıkışı ya da bir pazartesi sabahı dolmuşun cam kenarında yerin ayrılmış gibi hissettiğinde
SEN BENİ BEKLEME GELECEĞİM,
BEN DÜNDE KALDIM
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta