Bekledim seni.
Hani bir çocuk, babasının bayramlık ayakkabı getireceğine inanır ya,
Hani o ayakkabı gelmez ama çocuk yine de kapı eşiğinde uyuyakalır...
İşte öyle bir saflıkla,
Öyle bir iflah olmaz inatla bekledim.
İstanbul’un bütün vapurları iskeleye yanaştı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta