Bekledim seni.
Sabahlar ayazdı, geceler uçurum.
Her uyanışta, her nefeste,
belki bir mesaj gelir diye soluksuz kaldım.
Ama sen.
Bir yerlerde, çok uzakta,
belki hiç duymadın adımı,
belki hiç dönmeyecektin bana.
Ve ben.
Günlerce, aylarca
kelimelerin yetmediği o uzun gecelerde
yokluğuna alışmayı denedim.
Eksildim.
Ellerimde soğuk,
gözlerimde sabırsız bir umut vardı.
Sana ulaşamayan dualarla solgunlaştım.
Sonra bir gün,
gecenin tam ortasında,
telefon ışığında gölgemi gördüm.
Ama senden bir haber yoktu.
Senden hiçbir şey yoktu.
Ayrılığın yazgısı,
kalbime dayanılmayacak bir sızı ile yerleşti.
Adını anmadan da yaşamayı öğrenmeliyim artık.
Zor, biliyorum.
Belki bir mesaj gelir diye
parmaklarım hâlâ bekleyişte.
Eyüp Doğru
Kayıt Tarihi : 26.5.2025 18:48:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!