Tufanlar tırmalarken beyin hücrelerimi
Beyaz bir güvercinin tüylerinden biriydi yüreğim
Sesi kısılmış bir haykırışdı benim sevgim
Fırtına öncesi sessizlik misali
yalnız kalmış duygular kemiriyor bedenimi
Damarlarımı yırtacak sanki sabırsız ask sozcuklerı
Mezar taslarının bıtmeyen nobetındeydı cansız bedenım
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta