İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
BU ŞİİRİN MISRALARI
***************************
Bu şiirin hikayesi başlığı altında şairin verilerini
okuyoruz. Konu, *zaman pusuda* olsa gerek.
Şiirin başlangıç mısraları bir tutkunun haykırışı,
erişilmezin üstesinden gelineceğine yapılan
göndermenin politikasını seslendirmektedir. Şair
bu haykırışı- miting meydanları yine dolacaktır,
karanlık mutlaka ışıyacaktır, çünkü bu sevda
benim vazgeçilmezimdir diyor ve *Bu bilek/Daha
ne sevda tohumları eker* inancıyla şiiri bağlıyor.
Şiir bağlanmış gibi görünsede, bana bitmemiş bir
şiir izlenimi veriyor.
Anladığım kadarıyla BU ŞİİRİN MISRALARI
gerçekçi düşünce yolcularını aydınlığa çağırıyor.
Şair Resul ÜSTÜN ustaca kullandığı şiir dilini
yansıtan sözcüklerle-şiire akıcılığı vererek şair
olmanın gereğinide yerine getirmiştir. Güzeldi.
Şefik KÖROĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta