Bedenimin her parçası İstanbul diye işliyor.
Tek özlemin ve hayalin içimde ışıldıyor.
Gözlerimi kapatıyorum,tarihin izleri gözlerime değiyor.
Bekle beni gelirim belki sana…
Gelirim İstanbul.
Özlemin gün doğarken ağarttı saçlarımı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgili Cemaleddin,
Tebrik ve başarılar dilerim.
Ver Elini İstanbul
Yüklenmişim
Bir arabalı güvertesinde unuttuğum
Çeyrek asırlık hasretini.
Ver elini İstanbul! ..
Ahmet Zekai Yıldız
Sevgiyle Kaılınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta