ıslak ve çıplaklığım
kaybettim gözyaşlarımı yağmurda
damla damla yitirdim seni
gözyaşlarım hükümsüz
dünya dolusu hüzün benim olan
ebeyle imam arası bu yaşamdan
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




ıslak ve çıplaklığım
kaybettim gözyaşlarımı yağmurda
damla damla yitirdim seni
gözyaşlarım hükümsüz
dünya dolusu hüzün benim olan
ebeyle imam arası bu yaşamdan
kaybettim kendimi hükümsüzdür..
ıslak bakışlarında buğulanan hayatlar gibi
yaşam denen bilmeceyi çözmenin telaşında..
kaybettim kendimi hükümsüzdür..diyesim geldi benimde..kutlarım sizi..şiir yürekli kalın..sevgi ve dostlukla..:)
hüküm/süz olabilmek...
benliğin yağmurun özünü hissetmemesi ile
benliğin ölümü hissetmemesi ile olur diye düşünüyorum
ve duyumsayabilmek hâlâ hüküm sürüyor demek...
ve hüküm sürdüğü müddetçe damla damla özümsenecektir / anlam...
teşekkürler Birol bey...düşünce paylaşımlarınız için...naçizene bana hissettirdikleri...selam
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta