İstanbul' da sınıf sınıf insanlar
Kimisi iniler kimisi sızlar
Umudunu yitirmiş kızlar
Biliyor musun Bekir?
İstanbul dediğin yaman mı yaman
Yoksulun başından hiç gitmez duman
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




eskidenmiş o İstanbul'un taşı toprağının altın olduğu günler...yedik bitirdik İstanbul'u da elbirliği ile..vah ki vahhh !
tebriklerimle ve tam puanla selam ve dua.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta