İstanbul' da sınıf sınıf insanlar
Kimisi iniler kimisi sızlar
Umudunu yitirmiş kızlar
Biliyor musun Bekir?
İstanbul dediğin yaman mı yaman
Yoksulun başından hiç gitmez duman
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




eskidenmiş o İstanbul'un taşı toprağının altın olduğu günler...yedik bitirdik İstanbul'u da elbirliği ile..vah ki vahhh !
tebriklerimle ve tam puanla selam ve dua.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta