Karanlık çöküp herkes uyuyunca,
Suları da belerim vadinin yatağına,
Ninniler söyleyerek.
Ve ben nöbete dururum;
Mumun cılız, ürkek ve solgun alevi ile beraber.
Ve her gece hüzünlü misafirlerimi beklerim.
Şiiri ve sevgiyi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta