Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
bağışla beni
kendimi tanıtırken
sadece senin adını söylemeliydim.
...........................
Japon şiirinin bariz farklılığını, zarafetini, duygusunu ve anlam yoğunluğunu hiçbir şey ile kıyaslayamayız. Buna rağmen bu güneş ülkelerinin insanları bu dar kalıplarda ne kadar derin düşündüklerini görebiliriz.
Japon şiiri onun resmi gibi doğanın çıplak bir fotoğrafı gibidir. Japon şairi doğayı o kadar soyar ki tekil-bekar bir düşünceye ve sıkı bir duyguya benzesin. Burad ...
